Hastanede Sterilizasyon Bölümü Nedir? Bir Günün Hikayesi
Bugün Kayseri’nin güneşli bir sabahında, her zamanki gibi yataktan kalktım, ama içimde bir boşluk vardı. O kadar huzursuzdum ki, her şeyin yavaşça rutinleştiği bir dönemde, bu yalnızlık beni boğuyordu. Bu sabah beni en çok düşündüren şey, hastanede çalıştığım sterilizasyon bölümündeki o garip huzur, her şeyin titizlikle düzenlendiği o yerdi. Ama o kadar da basit değildi. O bölümde geçirdiğim her dakika, aslında çok daha fazlasını anlatıyordu.
Sterilizasyon Bölümüne İlk Adım
İlk kez sterilizasyon bölümüne adım attığımda, orada olmanın tuhaf bir huzur verdiğini fark etmiştim. Elimdeki maske, eldivenler ve gözlüğümle bir anlamda dünyadan soyutlanmıştım. Gözlerim, sterilizasyon makinelerinin düğmelerine odaklanırken, vücudum otomatik bir şekilde işlem sırasını takip ediyordu. O an, hastane koridorlarında sürekli koşturan, işleri yetiştirmeye çalışan ve telaşla dolup taşan insanlardan uzaktaydım. Burada her şey sessizdi, ama bir o kadar da önemliydi. Evet, sterilizasyon bölümü, hastaların sağlığı için hayatî bir yerdi, ama işin asıl boyutunu anlamam biraz zaman almıştı.
İlk günlerde, sterilizasyon bölümündeki her şey bana yalnızca işten ibaret gibi görünüyordu. Bütün o malzemeler, cihazlar ve makineler, bana sadece teknik şeyler gibi geliyordu. Ama zamanla bir şeyler değişti, makinelerin düzenli çalıştığını görmek, her şeyin birbiriyle ne kadar uyum içinde olduğuna tanıklık etmek… Bu, bana bir tür güven verdi. Burası, başkalarının sağlığını korumak için önceden düşünülmüş ve titizlikle düzenlenmiş bir alandı.
O An Anladım: Her Şeyin Bir Anlamı Var
Bir gün, sterilizasyon bölümünde çalışırken, bir doktorun aceleyle kapıdan içeri girdiğini gördüm. Elinde sterilize edilmiş bir enstrüman vardı. Gözleri bir parça endişeliydi, ama ellerindeki o enstrüman, bana bir şeyler anlatıyordu. O an, sadece bir metal parçası değil, bir insan hayatı vardı o enstrümanın üzerinde. “Bunu her şeyden önce sterilize etmeliyim,” dedi. Yüzümde bir gülümseme belirdi. Ne kadar basit ama derin bir cümleydi. Bir enstrümanın sterilizasyonu, sadece fiziksel bir temizlikten ibaret değildi; bu, hayatları korumaktı.
O an anlamıştım. Sterilizasyon bölümü, hastaların sağlığı için önceden yapılmış bir hazırlık değil, hastalardan bağımsız bir hayatı sürdürme uğraşıydı. Her şeyin titizlikle yapıldığı, her malzemenin zamanında sterilize edildiği bu alan, hastalar için bir güven kaynağıydı. Odaya giren her hasta, onların üzerinde, bir ekip çalışması ve özenle yapılmış bir işin sonucu vardı.
Heyecan ve Kaygı Arasında
Sterilizasyon bölümünde çalışırken, bazen kaygıdan yerimde duramaz hale geliyorum. Yanımda sürekli makineler çalışırken, o an her şeyin düzgün gitmemesi ihtimali içimi ürpertiyor. Bir yanlışlık olsa, bir şey eksik yapılmış olsa, hastalar bu durumdan nasıl etkilenir? Bu tür düşünceler, bana o anlarda yoğun bir kaygı veriyor.
Ama bir taraftan da, her şeyin düzgün işlediğini görmek beni motive ediyor. Bu bölümdeki her işlem, sabır ve dikkat gerektiren bir şeydi. O makineler, o kadar hassastı ki. Her birinin doğru çalıştığından emin olana kadar huzur bulamıyordum. O anlar bazen bana zorlu görünse de, sonunda her şeyin yolunda olduğunu görmek, içimde tarifsiz bir huzur yaratıyordu.
Bir gün, büyük bir ameliyatın hemen öncesinde sterilizasyon bölümündeki makineler bir arıza yaptı. Kalbim hızla çarpmaya başladı. Zaman daralıyordu ve her şeyin hızla yerine getirilmesi gerekiyordu. O an, sadece makineleri tamir etmeye odaklandım. Bir yandan kendimi “tamir ediyorum” gibi hissettim; hem makineleri, hem de o anki kaygımı. O arıza sonrasında her şey yoluna girdiğinde, gözlerimden bir rahatlama yaşandı. Bir hasta, bir hayat kurtarmak için tüm bu sürecin ne kadar önemli olduğunu o an daha iyi anlamıştım.
Bir Sonraki Adım
Bugün sterilizasyon bölümünde bir kez daha çalışırken, farklı bir gözle bakmaya başladım. O eski heyecanım, kaygılarım ve şaşkınlıklarım artık yerini büyük bir huzura bırakmıştı. Bir anlamda, her işlemde o tedirginliğin üzerine koyduğum güven duygusu bana yeni bir bakış açısı kazandırmıştı. Buradaki her işlem, sadece hastaların sağlığını korumak değil, aynı zamanda birinin hayatını savunma çabasıydı. Gerçekten ne kadar basit, ama o kadar büyük bir görev!
O yüzden bugün bu yazıyı yazarken, sterilizasyon bölümünün ne kadar önemli olduğunu tekrar anlıyorum. İşin içine girdikçe, bu küçük makineler ve düzenler, aslında hayatı korumanın ne kadar değerli bir yolu olduğunu anlatıyor. Yine de, zaman zaman içimde bir kaygı bulutunun geçişi gibi hissetsem de, sonunda her şeyin yoluna gireceği umudu ve güveniyle bu bölümü seviyorum.